Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Στα συντρίμμια του Νότου «χτίζεται» η ηγεμονία του Βερολίνου

Το 4ο Ράιχ, που προσπαθεί να «χτίσει» η Γερμανία πάνω στα κοινωνικά και τα οικονομικά ερείπια του ευρωπαϊκού Νότου, ίσως να μπορεί να εξηγηθεί μόνο από τις συλλογικές φοβίες του πολυπληθέστερου ευρωπαϊκού λαού.

Όχι τόσο από τα «πρόσφατα» τραύματα του 20ού αιώνα όσο από το αρχέγονο αίσθημα περικύκλωσης και ανασφάλειας λόγω έλλειψης φυσικής οχύρωσης που βίωναν ανέκαθεν οι Τεύτονες.



Η ιστορική Γερμανία, μια τεράστια πεδιάδα στο βόρειο τμήμα της Κεντρικής Ευρώπης, ήταν ευάλωτη σε επιδρομές από Ανατολή και Δύση (Ναπολέοντας, Τσαρική Αυτοκρατορία) καθώς δεν διαθέτει προστασία ορεινών όγκων, όπως οι Άλπειες, τα Πυρηναία ή τα Καρπάθια.

Έτσι γεννήθηκε η θεωρία του «ζωτικού χώρου» (Lebensraum) στο τέλος μιας εποχής, όπου η Γερμανία είχε υποστεί… στρατιωτική κατοχή στο Σάαρ από τους Γάλλους νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι οποίοι καταλήστευαν ταυτόχρονα τον εθνικό ορυκτό της πλούτο.


Την «τιμωρία», που προσπαθεί να επιβάλει σήμερα η Μέρκελ στους «σπάταλους» και «τεμπέληδες» της ευρωζώνης, την είχαν επιβάλει στη Γερμανία οι Σύμμαχοι με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών το 1919. Γι’ αυτή την κοντόφθαλμη πολιτική των Αγγλογάλλων, που εξαθλίωσε μεγάλο τμήμα του γερμανικού λαού και γέννησε έναν κτηνώδη ρεβανσισμό με τα γνωστά αποτελέσματα, ο Γάλλος στρατηγός Φος είχε πει προφητικά: «Αυτό δεν είναι ειρήνη. Απλώς, εξασφαλίσαμε μια 20ετή εκεχειρία από τους Γερμανούς».

Όσο κι αν είναι ρητορικοί οι φόβοι του Σαρκοζί για επιστροφή στις μέρες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δύσκολα κρύβουν την απόγνωση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και θεσμών για τα επιθετικά σχέδια της γερμανικής τραπεζικής και βιομηχανικής ελίτ (με κύριους εκφραστές την Deutsche Bank, την ThyssenKrupp και τη Siemens).

Δεν ήταν ο… Μανώλης Γλέζος, αλλά ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που ύψωσε τη Δευτέρα ανάστημα στη Μέρκελ λέγοντας ότι «κανείς στην Ε.Ε. δεν μπορεί να μας δίνει μαθήματα». Δεν ήταν ο… Μίκης Θεοδωράκης, αλλά ο άχρωμος εκπρόσωπος του Ολι Ρεν, Αμαντέο Αλταφάζ (αποκληθείς και «βλάκας» από το BBC), που απέκλεισε το ενδεχόμενο επιβολής εποπτείας σε ευρωπαϊκές χώρες -για να τον γράψει αμέσως η Μέρκελ στα παλαιότερα των υποδημάτων της- και στο πρόσωπό του όλη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Και δεν ήταν η… Αλέκα Παπαρήγα, αλλά ο Νικολά Σαρκοζί, που ψέλλισε ότι «δεν είναι δημοκρατικό να παίρνουν η Γαλλία και η Γερμανία αποφάσεις για λογαριασμό άλλων χωρών».

Μια «Γερμανική Ευρώπη», λοιπόν, με τέσσερις-πέντε προνομιούχους «συμμάχους-ζώνες ασφαλείας», που θα εξαιρούνται από τη σκληρή λιτότητα (Ολλανδία, Αυστρία, Φινλανδία, Λουξεμβούργο, ίσως και το Βέλγιο), δίπλα σε μια τεράστια ζώνη φθηνού εργατικού κόστους και υποδοχής των γερμανικών εξαγωγών, από τη Βαλτική, την Ανατολική Ευρώπη και τη Μεσόγειο έως τον Ατλαντικό (στο «τσουβάλι» ακόμη και η Γαλλία με την Ιταλία), είναι ένα όραμα τερατώδες. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από κανέναν ευρωπαϊκό λαό – ούτε καν από σημαντικά τμήματα της γερμανικής κοινωνίας, των κομμάτων και της διανόησης.

Ακόμη και ο Σοσιαλδημοκράτης πρώην υπουργός Οικονομικών, Πέερ Στάινμπρουκ, ζήτησε πρόσφατα μέσω της Die Zeit γενναία διαγραφή του ελληνικού χρέους – φυσικά, όχι με τους όρους του «ξυρίσματος χωρίς αφρό» που επιβλήθηκε. Ο ιστορικός ηγέτης του κόμματος Die Linke (Αριστερά) και πρώην υπουργός Οικονομικών, Οσκαρ Λαφοντέν, έκανε ένα βήμα παραπέρα ζητώντας συντεταγμένη διαγραφή χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο (χωρίς «επιτροπείες», εκποιήσεις δημόσιας περιουσίας και καταστροφή του κοινωνικού ιστού στις «δημοσιονομικά απείθαρχες» χώρες).

Το αμερικανικό σχέδιο Μοργκεντάου του 1945 προέβλεπε όχι μόνο τον αφοπλισμό της Γερμανίας, αλλά και τη μετατροπή της σε αμιγώς αγροτική χώρα. Στην πορεία όμως οι Αμερικανοί το αναθεώρησαν, επιτρέποντάς της να γίνει ο βιομηχανικός γίγαντας της «γηραιάς ηπείρου», στην οποία διοχετεύει σήμερα το 70% των εξαγωγών της (στην ευρωζώνη το 40%).

Το απογοητευτικό είναι ότι προσώρας δεν διαφαίνεται καμιά αντισυσπείρωση των Ευρωπαίων του Νότου απέναντι στο νέο γερμανικό blitzkrieg. Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας παραδόθηκαν άνευ όρων (οι δύο τελευταίες με «συναίνεση» των μεταλλαγμένων Σοσιαλιστών με τους Συντηρητικούς), ενώ η Ιταλία ζει το δικό της δράμα, με τον Μπερλουσκόνι να ντύνεται «αντιγερμανός παρτιζάνος» και τον ακροδεξιό Μπόσι να απειλεί ότι «θα βγάλει τον κόσμο στους δρόμους» αν αυξηθεί το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ στον “Τύπο της Κυριακής”


Αρχική

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σεβόμαστε όλες τις απόψεις, αλλά προτιμάμε τα ελληνικά και όχι τα greeklish, το χιούμορ και όχι τις ύβρεις.
Σας παρακαλούμε πολύ να γράφετε με ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν από τα όρια της ευπρέπειας.
Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις, θα αποκλείονται.
Ευχαριστούμε.

Μετατροπέας Greeklish σε Ελληνικά

Αν θέλετε να συμπεριλάβετε εικόνα στο σχόλιό σας περικλείσετέ τη μέσα στα [im] και [/im] δηλαδή: [im]Η-διεύθυνση-της-εικόνας-σας-εδώ[/im]

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Best Blogger TipsBest Blogger Tips